My baltic adventures...part II

Ik had het gisteren zo mooi geregeld: aankomen in Tartu rond 14u, naar hotel, hapke eten en met ne frisse kop naar afspraak om 16u. Viel dat effe tegen....

Aankomst in Tartu was inderdaad rond 14u. Bleek echter dat mijn bagage (1 trolley) niet meer in de bagageruimte lag. Tussen vertrek in Tallinn en aankomst inTartu moet iemand het hebben gepikt. Nog effe stressy in en uit station zitten lopen maar natuurlijk niemand met trolley te zien. Niemand spreekt Engels natuurlijk maar op een of andere manier lukt het om de situatie uit te leggen. Na een tiental minuten zenuwachtig gedoe maken ze me duidelijk dat ik moet wachten en posteren een security agent naast me die ook niks kan zeggen maar de hele tijd vriendelijk knikt. Uiteindelijk arriveert de politie die erop staan dat ik mee naar bureau ga voor verklaring. Natuurlijk slagen ze erin om hier ongeveer 2u over te doen.

HONGER...is ondertussen van ontbijt om 8 geleden dat ik nog iets heb kunnen eten.

Gevolg: een half uur laat op afspraak. Tegen 1830 eindelijk ingecheckt in hotel en onmiddellijk roomservice ne peppersteak laten aanrukken....

Yep, zeker een interessante trip! Saai is het zeker niet.

Letland en Estland

Sneeuw, nachtelijke busreizen, kou voeten, vergaderingen met Russen die absoluut geen Engels spreken...yep "the baltics" zijn zeker niet saai!

Riga (Estland) is trouwens een geweldig mooie stad! Jammer dat het bijna onmogellijk was om buiten te komen wegens koud en regen. En dan gisterenavond tijdens de bijna 5 uur durende busrit naar Tallinn (Letland) begon het opeens te sneeuwen. Verschrikkelijk koud (zeker omdat het vorig weekend nog ca 15 graden was in Dublin!). Ondertussen in de bus op weg naar Tartu: alles in de wijde omgeving bedekt met sneeuw ... Sprookjesachtig? Niet in een aftandse bus zonder verwarming!

Morgen terug naar Riga. Daar verwachten ze (surprise) sneeuwstormen vanaf morgen.....en dan te bedenken dat ik bijna zonder jas vertrokken was!

Zaventem hotel

Godverdoemme...het zit weer eens serieus tegen: mijn vlucht Brussel-Dublin van gisterenavond werd afgelast - het toestel werd door de bliksem geraakt tijdens het landen in Brussel en blijkbaar was er schade aan het computersysteem. Nogal vervelend, vooral omdat ze tot bijna middernacht gewacht hebben voor de knoop door te hakken: lukt het nog om vandaag te vertrekken of stoppen we die mensen in een hotel? Het is het laatste geworden. Met felicitaties van Aer Lingus een nachtje in het Sheraton tegenover de luchthaven. Geweldig vervelend (en ook wel een uitputtingsslag) maar het ergste komt nog!

Met een beetje meeval ben ik erin geslaagd om de eerste vlucht richting Dublin te nemen. Het enige probleem was dat die vlucht om 11u20 aankwam in Dublin en mijn geplande vlucht naar Kopenhagen om 11u vertrokken was. Verandering van schema dus: in plaats van vier dagen Denemarken wordt het nu vier dagen Dublin. Nuja...klinkt eigenlijk niet slecht eh...

Stilte voor de storm...

Door omstandigheden is mijn geplande trip naar Duitsland van deze week geannuleerd. Een meevaller: het doet echt goed om na bijna constant onderweg te zijn in de laatste twee maanden eens vier dagen aan een stuk thuis uit te kunnen werken, een paar keer te kunnen gaan sporten, en vooral in mijn eigen bed te kunnen slapen!

Om het te vieren gaan C. en ik vanaf morgenavond een weekendje naar London (feestje)! En dan begint het opnieuw: maandag naar Brussel, dinsdag tot donderdag naar Denermarken, volgende week naar Estland en Letland, de week erop naar Duitsland, dan een week naar Moskou....en om november af te sluiten een paar dagen naar London voor onze Q4 team meeting. En dan nog een weekske of twee goe poeier geven en het is bijna Kerstmis! Pffffffffffffffffffff

Flanders in Dublin

Gisteren op een feestje voor de eerste keer sinds onze aankomst in Dublin aan de praat geraakt met enkele Vlamingen. Eentje van Aalst, de andere van Antwerpen of eigenlijk Schilde (in zijn eigen woorden: "waar de rijken wonen"). Je komt regelmatig Nederlanders tegen maar heel zelden Vlamingen. Die schijnen nogal honkvast te zijn...een cliche dat toch wel lijkt te kloppen. Het is zelfs zo dat voor bepaalde departementen (vooral sales & marketing) bij G. Nederlanders de Vlaamse markt bedienen en Fransen Brussel en Wallonie. Toch wel straf niet? Vooral omdat Vlamingen heel goed schijnen te scoren op de eerste selectieproeven (een stuk beter dan Nederlanders). Maar op een bepaald punt van het selectieproces beslist de Vlaming dat het toch niet de moeite waard is om (al dan niet tijdelijk) naar het buitenland te gaan.

Nederland is bovendien een van de best presterende markten in Europa, terwijl Belgie (en Vlaandere) eerder slecht scoort. Beetje vreemd omdat net de redenen waarom Nederland goed scoort (grote bedrijven, hoog gemiddeld inkomen, hoge penetratie van breedband internet) ook voor Belgie opgaan. Blijkbaar is Belgie/Vlaanderen eerder sceptisch over online diensten en toepassingen in het algemeen en adverteren in het bijzonder. Iets wat ook wel blijkt uit de hele heisa rond Google Nieuws Belgie van een paar weken geleden.

Ik wou dat ik het zo goed kon uitleggen...

Een selectie van een interview door SALON met wetenschapper en atheist Richard Dawkins over zijn laatste boek, The God Delusion (gevonden via BoingBoing):

SALON: What do you do with consciousness? I mean, do you really think the mind is totally reducible to neural networks and the electro-chemical surges in the brain? Or might there be something else that goes beyond the physical mechanics of the brain?

DAWKINS: Well, once again, let's not use the word "reducible" in a negative way. The sheer number of neurons in the brain, and the complication of the connections between the neurons, is such that one doesn't want to use the word "reducible" in any kind of negative way. Consciousness is the biggest puzzle facing biology, neurobiology, computational studies and evolutionary biology. It is a very, very big problem. I don't know the answer. Nobody knows the answer. I think one day they probably will know the answer. But even if science doesn't know the answer, I return to the question, what on earth makes you think that religion will? Just because science so far has failed to explain something, such as consciousness, to say it follows that the facile, pathetic explanations which religion has produced somehow by default must win the argument is really quite ridiculous. Nobody has an explanation for consciousness. That should be a spur to work harder and try to understand it. Not to give up and just say, "Oh well, it must be a soul." That doesn't mean anything. It doesn't explain anything. You've said absolutely nothing when you've said that.

Wat doe ik fout...

...als Nederlanders spontaan antwoorden in het Engels? Bijbelse spraakverwarring hier in Amsterdam!

Finland

Ben de voorbije week in Finland geweest: Helsinki, Turku en Joensuu, al heb ik al mijn overnachtingen in Helsinki gedaan. Het was de eerste keer in Scandinavie voor mij (een dagtrip naar Stockholm niet meegeteld) en het heeft zeker een positieve indruk achtergelaten - alhoewel ik geen tijd had om echt aan sight-seeing te doen. Wel veel te veel tijd in de trein doorgebracht, wat toch ook helpt om een eerste indruk te krijgen.

Helsinki is een leuke stad...niet spectaculair of zo maar er heerst een toffe sfeer, de mensen zien er goed (en gezond) uit, ligt aan het water, is makkelijk te voet te verkennen enzovoort. Het Fins is moeilijk te ontcijferen maar iedereen spreekt Engels. Op de trein wordt alles zelfs in drie talen aangegeven en omgeroepen: Fins, Engels en Zweeds. Ja Zweeds! Ik wist het niet maar Zweeds is een officiele taal in Finland omdat er een vrij grote groep Zweden woont. We zijn dus niet alleen met onze meertaligheid. Het grote verschil met Belgie echter is dat in Finland niemand er een probleem van lijkt te maken....Helsinki in het Zweeds is trouwens Helsingfors.

Finland is trouwens groot! Het voelt alsof ik het grootste deel van de voorbije week in de trein he doorgebracht. Van Helsinki naar Turku en terug is alles bij mekaar ongeveer 5 uur. Saaie rit trouwens: het landschap aan die kant deed me eerlijk gezegd een beetje aan Nederland denken - maar dan met bomen ipv kanalen.

Een retourtje Helsinki-Joensuu is andere koek: bijna 6 uur heen en hetzelfde voor de terugreis. Zo goed als de hele dag in de trein doorgebracht dus - enige pluspunt van die trip was het landschap. Helemaal wat je van Finland zou verwachten.

Ik hoop nu al dat ik volgende keer wat meer tijd heb om op verkenning te gaan...

De Pyromaantjes - Part II

Om effe terug te komen op een eerder bericht: donderdagavond hebben ze hier beneden ne auto in de fik gestoken! Moest er eens van komen..Was toen nog in Helsinki maar volgens Claudia was het echt alsof ons balkon in brand stond. Veel rook ook. Vandaag is er nog enkel een zwarte vlek over en op basis daarvan denk ik dat het vuur evengoed naar de hele woonblok had kunnen overslaan...what's next?

Ze zijn hier in de buurt ook compleet gaga aan het worden met vuurwerk! Sinds vorig weekend schieten ze doorlopend vuurpijlen en bommetjes af. Blijkbaar is het in verband met Halloween...een soort aftellen eigenlijk. Schijnt "a big night" te zijn hier. En wij die dachten dat we geen vuurwerk zouden hebben tijdens oudejaarsnacht omdat het verboden is...

An inconvenient truth

We zijn gisteren nog eens in de cinema geraakt om naar An inconvenient truth te gaan kijken. En ik moet zeggen: indrukwekkend. Iedereen zou deze film moeten gaan zien!

Het is eigenlijk een soort samenvatting van een lezing door Al Gore (yep zoals hij zelf zegt hij die ooit de volgende president van de VS was) over klimaatsverandering. Iedereen zien!!!!! Nu!

Volley "inter"land

De US zijn bezig om een enorme muur (eerder een hek eigenlijk) te bouwen om Mexicaanse immigranten buiten te houden. Er is heel wat discussie over het nut van dergelijke afscheidingen, maar de eerste praktische toepassing is gevonden! Beach - of woestijnvolley...geeft een geheel nieuwe betekenis aan de term interland!

Warsawa

Ik ben de voorbije week voor het eerst in Polen geweest voor meetings met klanten en een team meeting. Warschau is niet echt een populaire bestemming dus ik wist niet echt wat te verwachten...en eerlijk gezegd het viel wel mee. Dit zijn enkele algemen indrukken (zowel positief als negatief):

- Warschau is een stuk mooier dan je zou verwachten: een groot stuk van de stad bestaat nog steeds uit enorme grijze blokken uit het Sovjet-tijdperk maar de oude stad (met oa het oude Getto) is echt wel mooi en kan gerust de vergelijking aan met bijvoorbeeld Praag. Een ander punt dat helpt is dat echt elke straat vol met bomen staat, wat onmiddellijk voor een aangename sfeer zorgt.
- Polen is nog steeds enorm arm in vergelijking met de rest van Europa. Dit heeft als gevolg dat de prijzen over het algemeen laag zijn maar ook dat je echt moet uitkijken voor oplichters. Vooral taxi chauffeurs doen hun best!
- Warsaw Airport is een ramp....beetje Brussels-South Charleroi in het groot!
- De Polen hebben iets met in de rij staan: ik heb gisteren ongeveer 3 uur op de luchthaven doorgebracht met aanschuiven. Zou het iets te maken hebben met heimwee naar de goede oude Sovjet tijd? Een collega van Poolse afkomst zei eerder deze week al dat haar grootmoeder haar hele sociale leven verloor toen ze niet meer moest aanschuiven voor haar dagelijkse inkopen.
- Waarschijnlijk heeft dit ook te maken met de algemene mentaliteit: Polen doen het graag rustig aan..."no stress" en raken aan de andere kant ook makkelijk overstuur als ze moeten improviseren.
- Niet alle Poolse mannen hebben een gigantische Walesa-snor...er zijn er toch nog genoeg.
- Vodka is goedkoop...en lekker...en de katers vallen mee!

De pyromaantjes

Sommige dingen worden gewoon alsmaar beter: het spektakel niveau van de buurt bijvoorbeeld. Onze buren van de sociale woonblokken hebben een nogal relaxed idee van opvoeding. In het algemeen hangen de kinderen tussen 4 en 10 gewoon op straat rond. De laatste tijd beginnen die kids (allemaal tussen de 6 en 12 jaar) nogal extreme spelletjes met vuur te spelen: blijkbaar brengen ze hun dag door met het verzamelen van oude meubels, houten planken, kleren - eigenlijk alles wat brandbaar is.

Vorige week hadden ze op die manier een soort brandstapel gemaakt die ongeveer 5 meter hoog was. Gisteren was het weer zover: ze hadden ergens een oude zetel opgevist en die in de fik gestoken. Binnen de kortste keren begonnen ze er vanalles bij te gooien tot er een redelijk spectaculair vuurtje ontstond.
De ouders hangen uit om de hoek en alhoewel die brandstapel hun flatgebouw letterlijk schroeit lijken ze er niet veel om te geven. Volgens mij kan dit niet goed aflopen...

Zurich - Geneve

Vandaag ne drukke dag gehad in Zwitserland: om 7u te trein naar Geneve gepakt voor een afspraak om 10u30. Om 12.45 terug richting Zurich en onderweg nog effe gestopt in Fribourg voor een andere afspraak.

Toch raar hoe makkelijk je afstanden kan onderschatten. Ik dacht altijd dat Zwitserland maar een scheet groot is (is het ook) maar uiteindelijk heb je wel bijna 3,5 uur nodig om het doorkruisen van Oost naar West. Schoon land trouwens!

De afspraak in Fribourg was wel speciaal: gewoonlijk zijn onze klanten grote advocatenkantoren of internationale organisaties. De klant in Fribourg niet dus; eerder iemand die in een juridisch gevecht zit met een internationale nieuwsorganisatie (laten we die X noemen) en die fanatiek al zijn geld en tijd in onderzoek enzovoort steekt.
Het komt erop neer dat zijn firma midden jaren '90 een software licentie verkocht aan X, die de software in verschillende vestigingen in verschillende landen begon te gebruiken zonder ervoor te betalen. Om een lang verhaal kort te maken: onze klant bouwt zijn bedrijf af (bestaat enkel nog op papier) en wil zijn geld terug - hoewel het allang niet meer om het geld maar om het principe draait! Om toch zijn inkomen op peil te houden heeft hij nog een tijdje vanop de zolder/werkruimte van zijn chalet aandelen zitten verhandelen. Naar eigen zeggen heeft hij hiermee veel poen gepakt, wat ook de enige reden is dat hij zijn queste nog kan volhouden. Als souvenir van zijn tijd als "trader" had hij nog een "video wall" (acht 20-inch monitors aan elkaar gekoppeld) waarop hij verschillende documenten en zoekdiensten tegelijk kan openen.

Wel respect! Als ik zijn verhaal hoor denk ik niet dat hij zijn geld ooit nog terugziet. Toch blijft ie ervoor gaan...Ik hoop dat het lukt!

The Taxman

Na meer dan drie maanden in Dublin ben ik nog altijd aan het wachten op een bewijs van uitschrijving uit de gemeente Maastricht. Dat heb ik oa nodig om mij hier op de ambassade in te schrijven en bijvoorbeeld te gaan stemmen (op 1 oktober hoeft niet voor mij omdat het gemeentelijke verkiezingen zijn). De gemeente Maastricht heeft mij tot nu toe dus nog niet gevonden, de Nederlandse belastingsdienst wel dus! Vandaag nog een (klein) rekeningske gekregen voor gemeentelijke (!) belastingen.

Typisch eh!? Hoe gaat dat gezegde weer? "In this world nothing can be said to be certain, except death and taxes." Ik heb het net effe opgezocht en is een citaat van Benjamin Franklin...toen ook al dus...

Kantoor

Tot nu toe was het maar een beetje behelpen als thuiswerker: met de laptop aan de tafel in de woonkamer. Vanaf deze week - eigenlijk vandaag is daar eindelijk verandering in gekomen! Je vous presente, my office:

Taxi

Vandaag geweldig te kakken gezet door de Ierse taxibestuurders: ik had een taxi besteld voor 5u vanochtend en heb tot kwart voor 6 zitten proberen om toch maar een taxi vast te krijgen.

Bleek dat er vandaag - tussen 6 en 12! - een nationale taxi-staking gepland was en blijkbaar vonden de meeste chauffeurs het de moeite niet om vroeg op te staan. Ik had nochtans gereserveerd gisterenavond en toen was er helemaal geen sprake van mogelijke problemen. En zelfs deze morgen toen ik na 10 minuten wachten met de firma contact opnam was er zogezegd "your taxi is on its way Sir. Should be there in a few minutes." 15 Minuten later nog steeds geen taxi, en toen klonk de boodschap al helemaal anders: ik kon beter terug in bed kruipen want wegens de staking waren er geen voertuigen beschikbaar. Geweldige service dus!

Hierdoor heb ik niet alleen mijn vlucht gemist en een voorafbetaalde hotelboeking in het Hilton in Brussel verloren zien gaan, maar ook een extra vlucht moeten boeken voor morgenvroeg naar Amsterdam. Opnieuw vroeg opstaan dus :-(|


Het enigste positieve was dat ik deze morgen om kwart voor zes terug in bed kon kruipen :-) OEIJAAAAAAAH

Vliegterrreur

Om effe terug te komen op mijn nogal pessimistisch berichtje van vorige maand na de verscherping van de veiligheidsmaatregelen op vluchten van en naar de UK: het valt geweldig goed mee!

De extreme veiligheidsmaatregelen van de eerste weken zijn ondertussen al terug aangepast: op vluchten van en naar London mag je ondertussen al terug 1 (klein) stuk handbagage mee (MET ipod) en de veiligheidscontrole is niet zoveel strenger dan gewoonlijk - behalve dat iedereen zijn schoenen uit moet doen (iets wat soms ook moet in Dublin). Ziet dus maar dat ge verse sokken aan hebt volgende keer!

En dat is zowat het belangrijkste effect van de verscherpte veiligheidsmaatregelen. Op alle andere vluchten binnen Europa is zelfs helemaal niets te merken wat betreft streng optreden door de veiligheidsdiensten. Ik begin mezelf eerlijk gezegd af te vragen of die spectaculaire maatregelen in London echt wel nodig waren!? Zeg nu zelf, als het gevaar op aanslagen echt zo groot zou zijn zou er dan geen pan-Europese aanpak zijn?

Ryanair-baas Michael O'Leary had volgens mij wel een punt toen hij zei dat het hypocriet was om van de luchthavens versterkte forten te maken terwijl er bij de Eurostar bijvoorbeeld niets te merken was van een crisis.

Futness

We zijn er vandaag nog eens in geslaagd om naar de fitness te gaan. Ik zit ondertussen op een regime van 1 keer in het weekend en 1 keer (als mijn werkschema het toelaat) in de week.

Een heel verschil met onze tijd in Maastricht:

maandag: fitness
woensdag: volley
vrijdag: volley
zaterdag: volley

Aan de ene kant is het nu een stuk relaxter zonder de vaste "afspraken", maar aan de andere kant zorgden die vaste dagen (en verplichtingen) er wel voor dat je aan minstens 4 keer sport per week kwam.

Omdat ik nu veel onderweg ben is het moeilijk om zo'n vaste dagen in te passen. Het weekend lukt altijd wel, maar in de week is het soms moeilijk om tijd vrij te maken. Onder andere omdat ik een "off-peak" abonnement heb waarmee ik enkel overdag kan gaan. Dat heeft soms vervelende situaties tot gevolg, zoals vorige week:

Manager aan de telefoon: "stoor ik? Ge zijt toch niet in het midden van een afspraak?"
Tom: "eh nee, ik ben in de fitness...zeg het maar"

Hij kon er wel mee lachen (het was trouwens toch lunchtijd) maar het blijven wel vervelende situaties.

Any way the wind blows...

Vandaag speelt dEUS op Electric Picnic - een muziekfestival in de buurt van Dublin. Om die reden was gisteren een speciale vertoning van Any Way the Wind Blows gepland in het Irish Film Institute (IFI) MET introductie door den Barman zelve.

En hij was niet alleen. De volledige band was erbij - volgens mij klaar om Temple Bar en het nachtleven in te duiken. Aangezien ik zelf net mijne Guinnes aan het betalen was toen Mauro kwam bestellen kan ik vertellen dat ze de avond begonnen met ne cola (?!), ne Carlsberg, ne Whiskey en ne Guinness. Grappige kerel trouwens die Mauro: effe mee aan de praat geraakt en die was zo blij als een kind om iemand van Limburg tegen te komen (rare jongens die rocksterren). Was wel jammer dat de film net begon - was wel tof geweest om mijne tooghang-techniek terug op te frissen met ne collega ex-Hasselaar! Nuja de volgende keer misschien.

De intro was best wel grappig:

- "de film was een cult hit in Poland. Daar ben ik enorm blij mee"; en
- "we hebben de prijs voor beste experimentele film gewonnen op het filmfestival van Texas. Was wel een verrassing want het was niet de bedoeling om er een experimentele film van te maken".

En toen gingen de lichten uit en vertrokken de mannen. Moet eens navragen hoe hun optreden van vandaag was.

De film is trouwens een aanrader! (had al gezien maar wordt alleen maar beter)